جشن سده ،جشن نور

[ad_1]


جشن سده ، جشن نور

گرمی و عشق

بر همه ایرانیان و زرتشتیان جهان خجسته باد

 

جشن سده ، جشن نور خجسته باد

پینوشت : 

چهل‌ روز پس از جشن شب چله، آبان روز از بهمن ماه در تقویم زرتشتی (برابر با 10 اُمِ بهمن‌ماه) و در چهله‌ی زمستان، جشن سده ، به پهلوی “سَت” یا “سده سوزی” برگزار می‌شود که جشنِ پیدایشِ آتش است.

برخی داستانِ پیدایشِ سَده را به اردشیر پاپکان، برخی به هوشنگِ پیشدادی و برخی دیگر به گیومرتَ نسبت داده اند. اما آنچه که اهمیت دارد اینست که این جشن را ما ابرانیان، سالها و سالهاست که بر می‌گزاریم.

سده جشنِ ملوکِ نامدار است ز افریدون و از جَم یادگار است
سروده آتش‌نیایش که در میانه ی این جشن از سوی مردم و موبدان خوانده میشود، واقعاً سروده ی زیبایی است و بخشی از ادبیاتِ مزدیسناست. سروده ی آتش‌نیایش به یسنای ۶۲ نیز معروف است. در ادامه، بخشی از این سرودهء زیبا را می‌آوریم:

یتا اهو وییریو ! [دوبار]

ستایش و نیایش،

و هدیهء خوب و هدیهء آرزو شده،

و هدیهء دوستانه را آرزو دارم،

برای تو ای آتش، ای پسرِ اهورا مزدا!

قابلِ ستایش و نیایش هستی،

قابلِ ستایش و نیایش باشی،

در خانهء مردمان.

خوشبخت باشد آن مرد،

که تو را بستاید، به راستی فراستاید.

هیزم در دست، برسم در دست.

شیر در دست، هاون در دست.

(۲)

هیزم [برایت] فراهم شود.

بویِ خوش فراهم شود.

خورش فراهم شود.

اندوخته فراهم شود.

برچسب ها:
جشن سده،
جشن نور،
جشن عشق آتش،
جشن آتش،
جشن باستان،
 

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *